مدافع حرم

خداوندا دلم بس گرفته است .
خود دانی از چیست .
از یک هفته بد بیاری و غم و غصه و تنهایی !
تنهایی نه از آن سو که بی کسی مرا رنج می دهد .
از آن که تو ؛ آری تو ای بی منت دهنده تنهایم گذاری !
این حرف اشتباه است ؛ آری تو که مرا تنها نمیگذاری این من هستم ؛ آری من
بنده ی سراپا تقصیرت که تو را گاهاً با گناه از یاد می برم .
و تو چه بی منت اجازه دهی در جوار رحمتت سکنی گزینم .
ولی قدر این بی منت ارزانی ات را هیچ جا نیافتم مگر در درگاه الهی ات ،پس آمده ام به درگاهت زجه کنان که چاره ای جلوی راه این بنده ضعیف و حقیرت قرار دهی
ای بی منت دهنده عالم